Informacje o Lublinie

Archikatedra św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty

Archikatedra św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty

maj 15, 2012

Archikatedra św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty jest największym kościołem w mieście, który pełni funkcję kościoła archikatedralnego Archidiecezji Lubelskiej. Stanowi także prawdziwą perłę baroku na Lubelszczyźnie.
Kościół, wykonany w stylu barokowym, został wybudowany w XVI wieku na terenie należącym do Andrzeja Tęczyńskiego. To on sprowadził do Lublina zakon Jezuitów, którzy do kościoła dobudowali kompleks budynków dla szkoły i kolegium. Utworzyły one wewnątrz dziedziniec, a całość wkomponowana była w mury obronne.

W połowie XVIII wieku świątynia została odbudowana po pożarze, który miał miejsce kilka lat wcześniej. Podczas odbudowy wnętrze świątyni pokryto freskami.

W roku 1773, kiedy to utworzono Komisję Edukacji Narodowej, kościół wraz kompleksem klasztornym trafił pod opiekę ojców trynitarzy. Ze względu na fakt, iż zakon nie posiadał pieniędzy zarówno kościół, jak i klasztor zaczęły podupadać, a pod koniec XVIII wieku budynki zostały zamienione na magazyny na zboże.
Kościół uratowano podczas utworzenia diecezji lubelskiej- jej siedzibą miał być właśnie dawny kościół jezuitów. Wyburzono część gmachów kolegium jezuickiego. Część przeznaczono na szkołę wojewódzką, a furtę klasztorną przerobiona na dzwonnicę i nazwano Wieżą Trynitarską. Zaprojektowano nową, klasycystyczną fasadę i portyk z balkonem przed wejściem do świątyni. Kolejna przebudowa odbyła się w 1878 roku, kiedy to odnowiono wnętrze kościoła i przebudowano portyk.

Podczas II wojny światowej, katedra straciła jedną z wież, którą w późniejszym okresie odbudowano, a budynki dawnego kolegium, mocno zniszczone, przez lata stały puste. Obecnie swą siedzibę ma w nich Archiwum Państwowe.
Zwiedzając archikatedrę warto przyjrzeć się freskom, którymi pokryte są wnętrza naw. W prezbiterium znajduje się XVII w. ołtarz wykonany z czarnej gruszki libańskiej.

W Zakrystii Akustycznej oraz w sąsiednim skarbcu eksponowane są bardzo cenne zbiory przedmiotów liturgicznych. Nazwa zakrystii wzięła się stąd, iż stojąc odwróconym twarzą do ściany i mówiąc, osoby znajdujące się w innym rogu pomieszczenia wszystko usłyszą, nawet szept.

Od niedawna otwarte są dla zwiedzających krypty. Można tu oglądać ubrania zmarłych, portrety nagrobne, przedmioty z którymi chowani byli zmarli. Wejście do krypt znajduje się we wnętrzu katedry. W Wieży Trynitarskiej znajduje się Muzeum Archidiecezjalne.