Informacje o Lublinie

Historia Lublina w skrócie

Historia Lublina w skrócie

maj 14, 2012

Lublin od wieków stanowił polską bramę na wschód i przez cały okres swego istnienia wielokrotnie wpisywał się w kroniki naszego państwa. Początki osadnictwa na wzgórzach, które obecnie są centrum miejskim miasta, sięgają VI wieku. Natomiast miastem lokowanym na prawach magdeburskich Lublin uzyskał w połowie XIII wieku. W następnym stuleciu miasto zostało obwarowane murami. W 1474 roku Lublin, za sprawą króla Kazimierza Jagiellończyka stał się stolicą dopiero co powstałego województwa.

1 lipca 1569 roku w Lublinie, podczas obrad sejmu zawarto unię realną Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim, która do dziś znana jest pod nazwą unii lubelskiej. Był to akt, który zaważył na losach Polski na następna kilka stuleci. Utworzona została Rzeczpospolita Obojga Narodów, która posiadała wspólny herb, walutę, sejm i monarchę, a także politykę zagraniczną i obronną.

Tego samego roku Zygmunt II August właśnie w Lublinie odebrał hołd lenny od księcia pruskiego, a Lublin aż do rozbiorów Polski, które miały miejsce pod koniec XVIII wieku był jednym z głównych miast Rzeczypospolitej. Jego rozwojowi i bogactwu sprzyjało położenie na krzyżujących się, strategicznych szlakach handlowych.
Historia Lublina, to także bogata i ciekawa historia ludności żydowskiej. Pierwsza gmina żydowska zakorzeniła się w mieście w XV wieku, a przed samą II wojną światową populacja ludności żydowskiej stanowiła 1/3 wszystkich mieszkańców miasta. Istniejąca tu ówcześnie Lubelska Szkoła Mędrców, czyli Jeszywas Chachmej Lublin założona przez Majera Szapira była największą uczelnią talmudyczną na świecie. Obecnie w budynku przy ulicy Lubartowskiej, w którym to funkcjonowała uczelnia powstaje Muzeum Chasydyzmu. Jest tu także czynna synagoga. Nazwę miasta do światowej świadomości wprowadził pochodzący z Polski Isaac Bashevis Singer, pisarz żydowski i laureat literackiej Nagrody Nobla, za sprawą swej powieści „Sztukmistrz z Lublina”.

Podczas II wojny światowej miejscowa ludność żydowska została wymordowana przez hitlerowców w obozach w Bełżcu i założonym na przedmieściach Lublina Majdanku. Pod koniec II wojny światowej Lublin pełnił przez pewien okres funkcję stolicy kraju wyzwalanego spod okupacji niemieckiej.

Miasto, które znacznie ucierpiało podczas wojennej zawieruchy prędko się odbudowywało. Do lat 90 XX-tego wieku Lublin zwiększył swą powierzchnię pięciokrotnie w stosunku do stanu przedwojennego.

Obecnie miasto stanowi stolicę regionu i jeden z najważniejszych ośrodków kulturalnych, naukowych, gospodarczych i transportowych. Staje się także coraz większym ośrodkiem turystycznym, przyciągającym z roku na rok, coraz większą liczbę odwiedzających.